تاریخ درج خبر : 1395/07/11
کد خبر : ۵۵۵۳۵۷
+ تغییر اندازه نوشته -
محمدعلی وکیلی

سناریوهای پیش روی اصولگرایان در پسااحمدی‌نژاد؟!

سایت استان کهگیلویه و بویراحمد، *محمدعلی وکیلی- هفته گذشته مقام معظم رهبرى به تحرکات انتخاباتی محمود احمدی‌نژاد، «رسماً» واکنش نشان دادند. با توصیه آشکار و رسمی ایشان، می‌توان گفت در انتخابات سال آینده شاهد نامزدی رسمی احمدی‌نژاد نخواهیم بود!vakili

با این احتساب یکی از ابهامات پیرامون ثبت‌نام و با عدم ثبت‌نام احمدی‌نژاد برطرف شد.

با وجود عدم ثبت‌نام احمدی‌نژاد، سناریوهای دیگری پساروی تحلیل گران انتخابات سال ٩۶ مطرح می‌شود.

١- سناریوی اول، حکایت از آن می‌کند اصولگرایانی که دل به احمدی‌نژاد خوش کرده بودند با وجود توصیه رهبرى، نه دل از احمدی‌نژاد بکنند و نه از انتخابات! احتمال می‌رود اینان که اغلب پایداری‌ها هستند، همچنان به زلف احمدی‌نژاد آویخته باشند و با محوریت او و با چهره جدید به مصاف روحانی بروند. این حالت چندان تفاوتی با حضور احمدی‌نژاد ندارد. به همین سبب در چنین حالتی، اصولگرایان معتدل و مخالفان احمدی‌نژاد همه به روحانی می‌پیوندند. لذا در یکسو، احمدی‌نژاد و پایداری‌ها و اصولگرایان تندرو می‌روند و در سوی دیگر اصلاح‌طلبان و اصولگرایان معتدل به صف می‌شوند.

۲- در شوراهای دوم، احمدی‌نژاد نه‌تنها در انتخابات ثبت‌نام نمی‌کند بلکه با درک عمق توصیه رهبری، به‌صورت واقعی در انتخابات ۹۶ حضور ندارد؛ و به‌صورت کامل از انتخابات ریاست جمهوری ۹۶ کنار می‌رود. در این صورت سایر اصولگرایان به‌احتمال‌زیاد چهره رأی آور و پاستوریزه‌تری دست‌وپا می‌کنند تا با آن مقابل روحانی صف بکشند. احمدی‌نژاد نیز در این حالت از انتخابات ریاست جمهوری به انتخابات شوراها شیفت می‌کند و هم‌وغمش را خرج فتح شوراها می‌کند تا یکبار دیگر از شوراهای شهر آغاز کند. در این صورت خواه‌ناخواه انتخابات باز هم قطبیزه می‌شود چرا که انسجام اصولگرایان در انتخابات ریاست جمهوری از یک سوی و حضور احمدی‌نژاد از سوی دیگر، به اتحاد و انسجام اصلاح‌طلبان و حامیان دولت خواهد انجامید. در تشخیص سرنوشت این حالت چند نکته وجود دارد.

در انتخابات شوراها، احمدی‌نژاد و تیمش آن‌چنان اقبال ندارند که در ریاست جمهوری داشتند؛ یعنی بخش مهمی از کاریزما و تأثیر احمدی‌نژاد بر قشر خاصی از جامعه، تنها در کسوت نامزد ریاست جمهوری قابل تحقق است. به عبارتی او به آرایی دلخوش بود که در سطح رقابت ریاست جمهوری برایش قابل اخذ بود. این آرا قطعاً در انتخابات شورای شهر، چنان در دسترس او نیست. از طرف دیگر سبد رأی که احمدی‌نژاد به آن چشم‌داشت، در دسترس سایر اصولگرایآن‌هم نیست. جذب آن آرا به شدت به شخصیت احمدی‌نژاد وابسته بود. به همین سبب جذب آن آرا برای سایر اصولگرایان، سخت می‌نماید. آن‌هم اصولگرایی که نه‌تنها حمایت احمدی‌نژاد را ندارد بلکه شاید به علت عبور از احمدی‌نژاد، به طعن‌های او نیز نواخته شود. در این صورت می‌توان گفت، روحانی در انتخابات کار ساده‌تری دارد نسبت به آنچه در سناریوی اول محتمل بود. در شوراها، ضریب موفقیت آن‌ها بیشتر از حالت اول می‌شود اما چندان‌که برای حضور احمدی‌نژاد در انتخابات ریاست جمهوری متصور بودند قادر به موج‌آفرینی نیستند.

حالت سومی نیز محتمل است. اینکه اصولگرایان به حمایت از روحانی به صف شوند و اصلاح‌طلبان نیز گزینه جدیدی برکشند و یک دوقطبی شکل دهند؛ اما این بار در سوی اصولگرایان، روحانی بایستد و در سوی اصلاح‌طلبان کس دیگر! این حالت بسیار بعید به نظر می‌رسد. آنچه قریب می‌نماید حالت دوم است. درواقع حالت دوم به‌نوعی ناامید شدن اصولگرایان از فتح کرسی ریاست جمهوری و سرمایه‌گذاری بر شوراهای شهر است. در این سناریو اصولگرایان سهم بیشتری برای خود از انتخابات‌های سال ۹۶ متصورند.

*سرمقاله روزنامه ابتکار

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

200x208
200x208