تاریخ درج خبر : 1392/06/19
کد خبر : ۷۸۴۷۹
+ تغییر اندازه نوشته -

نقد خود آری! خودزنی خیر!

سایت استان: ابراهیم خدایی* 

بسیار خوشحال شدم که جناب آقای تفضلی به دغدغه و نظر این جانب بها دادند، همان طور که در مطلب نخست عرض کردم مطلبم نه در رد نوشته ی ایشان، بلکه برای تکمیل و تذکر بود.

مطلب اخیر ایشان نیز مساله ای را مطرح کرده است که کاملا مورد توافق و تایید بنده است، اساسا اگر من هم معتقد نبودم که “نقد خود اولی است” چه دلیلی داشت که در لور فعالیت بکنم یا به فعالیت در سایت استان کهگیلویه و بویراحمد علاقه نشان دهم؟ مخاطبان این رسانه ها بیشتر خود مردم لر است و تمام تلاش من – به عنوان یک خادم کوچک قلم – این است که در نشان دادن جایگاه کنونی مردم لر و وضعیت اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی ایشان به خود ایشان قدمی بردارم، اگر چنین نبود به جای این یادداشت ها نامه یا گزارشی برای پایتخت نشینان می نگاشتم و به رسم برخی عریضه نویسان هم استانی عجز و لابه و شاید گلایه یا التماس می کردم.

آیا آنچه من در نقد نوشتار آقای تفضلی نگاشته ام غیر از “نقد خود” است؟

شاید اختلاف نظری که موجب سوء برداشت از مطلب من با عنوان “اولویت اهل قلم بومی نقد مراکز و صاحبان قدرت است یا نکوهش مردم کوچه و بازار؟!” شده است به مباحثی برگردد که در مطبوعات و سایت های لرستان با آن درگیر بوده ایم و شاید جناب آقای تفضلی در استان لرنشین دیگری هم به نوعی با آن درگیر بوده باشند.

انتقاد من متوجه نویسندگان و رسانه هایی است که گمان می کنند با متمرکز شدن بر مسایلی همچون “فرهنگ ترافیک (در لرستان یکی از کارگردانان مجریان قدیمی و بازنشسته عمرش را روی این گذاشته که به کسانی که پشت چراغ قرمز توقف نمی کنند گیر بدهد) “، “سنت های جشن و عزا (مخالفت با سنت هایی همچون چوبازی در عروسی یا گل مالی در ماه محرم)”، “شیوه لباس پوشیدن مردم (مثلا در مطبوعات لرستان بارها مستقیما یا به کنایه از شلوار گشاد! همچون یک معضل فرهنگی یاد شده است)” می توانند قدمی در راه توسعه ی استان بردارند.

باید دید آن کارگردان لرستانی چند بار جسارت کرده است و یقه ی مقامات ارشد استان را درباره پیشبرد فلان پروژه گرفته است؟ چرا آن مطبوعاتی که از شیوه ی شلوار پوشیدن مردم ما ایراد می گیرند درباره ی عملکرد ضعیف دستگاه های فرهنگی استان شفاف سازی نمی کنند؟

من معتقد نیستم که نباید از فرهنگ عامه انتقاد کرد و یا به نقش آن در توسعه ی جامعه کم توجهی کرد، بلکه سخن من از اولویت بندی هاست، آن هم در جامعه ی امروز ایران که دولت بیشترین کنترل را بر سرمایه ها، رسانه ها و مردم دارد.

بیم من این است که تاکید شما بر اولویت دادن نقد درونی به نقد مرکز، دعوت از اهل قلم لر برای خودزنی باشد، اگر نقد درونی شما منجر به پذیرش این مساله شود که “وضعیت کنونی حق ماست و نتیجه ی لیاقت ها و زحمات خودمان است” من نخواهم پذیرفت.

اگر منظور شما از نقد درونی این است که فرموده اید: “حرف ما این است که این توانایی [گرفتن حق خود از مرکز] کسب شدنی است، و برای رهایی از محرومیت کسب آن لازم است” بنده کاملا تایید می کنم، اما اگر مساله اینجاست که ما وجود برخی ویژگی های درونی جامعه مان را توجیه گر وضعیت کنونی جامعه بدانیم، نمی توانم بپذریم.

بخشی از مطلب شما که برایم چالش برانگیز است آن جاست که فرموده اید: “فریب کار میدانی نخواهد یافت، الا فریب خوری یافت شود”، بدون شک اگر کسی مال شما را بدزدد شما نیز به عنوان صاحب مال مقصر هستید، اما چه کسی باید تحت تعقیب قرار بگیرد؟ علیه چه کسی باید شعار داد؟ یقه ی چه کسی را باید گرفت؟

در پایان دو نکته، حاوی دو پرسش از آقای تفضلی دارم و مشتاقم درباره ی آن بحث شود:

پرسش نخست: آیا جنابعالی تحولات جامعه ی لر (و استان ک و ب) در قرن های اخیر را ناشی از ویژگی های درونی این جامعه می دانید و یا وابسته و تابع تحولات جهانی و ملی؟ منظور من اینست که آیا می توانیم محرومیت استان ک و ب را جدای از مساله ی مدرنیسم، جهانی شدن، ملت سازی و… در نظر بگیریم؟، آیا استان ک و ب و لرستان به وضعیت امروزی در آمده اند چون جوامع دیگر نظم جهانی و سپس نقشه ی ملی را بر هم زده اند؟

پرسش دوم: در سه اصل پایانی نوشتار اخیرتان بر “استان” (منظور استان کهگیلویه و بویراحمد) به عنوان یک واحد حقوقی تاکید کرده اید، آیا محرومیت و تبعیض در توزیع سرمایه ها “استانی” است؟ میان مشکلات و مسایل اجتماعی اقتصادی و… استان مورد نظر چه اشتراکات و افتراقاتی با استان های همجوار می بینید، آیا اتفاق نظر، شناسایی و اولویت بندی و… فراتر از واحد استان (کوچک تر از واحد ملیت) را برای پیشبرد توسعه مفید نمی بینید؟ به عبارت صریح تر آیا طرح مساله ی قومیت – با ادبیاتی رهایی یافته از چنگال قوم پرستی، تجزیه طلبی و تنش زایی محلی و..- را گامی در جهت “اعمال اراده” مورد نظر شما (که فقدان آن باعث محرومیت و عدم تاثیرگذاری بر تصمیمات مرکز و…است) و فرصتی برای توسعه ی اجتماعی نمی دانید.

مثال این تاثیر گذاری در انتخابات اخیر ریاست جمهوری آشکار بود، بدون این که بخواهم به نتیجه ی آن کنش دسته جمعی قوم لر (در حمایت از محسن رضایی) اشاره کنم و یا شخص منتخب (آقای رضایی) را به چالش بکشم، و یا مدعی باشم مسایل ملی کشور باید در قالب اقوام دیده شوند و مثلا ادعا کنم در انتخابات ریاست جمهوری باید قومی نگریسته شود، آیا چنین کنش های قوم گرایانه ای می توانند کارکرد های مثبتی برای خروج منطقه ی ما از وضعیت فعلی داشته باشند؟

بیم من این است که در مثل بنده مناقشه شود، یعنی سخن گفتن از دکتر محسن رضایی و انتخابات قبلی بحث را به حاشیه بکشاند، جهت پیشگیری از آن انحراف، خود نشریه لور را هم مثال می زنم، آیا نگرش فرا استانی این نشریه به مسایل استان هایی همچون لرستان، ایلام و کهگیلویه و بویراحمد و… می تواند منشأ خیر باشد؟

*سردبیر نشریه فرهنگی اجتماعی لور

در همین زمینه:
استان و منشا آن” href=”http://k-b.ir/68096″ target=”_blank”>محرومیت استان و منشا آن (سید علی تفضلی)

اولویت اهل قلم نقد مراکز صاحبان قدرت است یا نکوهش مردم کوچه و بازار؟! (ابراهیم خدایی)

نقد خود اولی است بر نقد کَسان / حکومت را فعال ما یشاء ندانیم (سید علی تفضلی)

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • سر سید احمدخان می‌گه:

    به نظر میرسد که دعوای مرغ وتخم مرغ بین استاد خدایی و استاد تفضلی در جریان است .به هرحال هم امکانات درون فرهنگی استان های لر نشین و هم سیاستگذاری های کلان پایتخت نشین ها در اوضاع فلاکت بار این استان هانقش اساسی را ایفا می کنندوتاکید بیش ار حد بر هر کدام از این عوامل انحرافی کاذب است.ما باید با تاکید بر فرهنگ قومی و تلاش در جهت شناساندن جنبه های مثبت آن به مردم کوچه و بازار(به قول اساتید)،گام های مثبتی در جهت تحول سازنده برداریم.میشل فوکو می گوید که مردمان جهان سوممردمانی هستندکه منتظر آمدن یک روز خوب هستند وتلاش نمیکنند که خودشان یک روز خوب را رقم بزنند.از سویی دیگر با توجه به استراتژی تمرکز گرایی در نظام سیاسی کشور وتبعیض های ملموس در تخصیص اعتبارات به استان های مختلف به میزان قابل توجهی راه را بر هرگونه تحول مثبت و سازنده ای خواهد بست.

200x208
200x208