تاریخ درج خبر : 1392/07/07
کد خبر : ۹۶۲۴۶
+ تغییر اندازه نوشته -

نقد عکس “بی نشان” اسحاق آقایی

سایت استان: محمد مختاری

با نگاهی اجمالی به عکسهای اسحاق آقایی نوعی انتزاع آمیخته با فلسفه میبینیم که در پیرامون گذار عمر انسان و تنهاییهای خودساخته اش دست به گریبان است و مسخ شده به زندگی لذتبخش خود ادامه میدهد . آدمهای این فضا همگی از رفتار معمول برخوردارند و عناصر پیرامونشان همه به ظاهر طبیعی و حالتی معمولی دارند ، نگاه خاص و ترکیب بندی متفاوت اسحاق آقایی که در این تلفیق خ…اص ، ذهن مخاطب را به ورای شکل ظاهری سوژه هدایت می کند . بزبانی هنر عکاسی نیز صرفا همین گونه از خلق است ، با چیدمان عناصر و استفاده ی خلاقانه و آگاهانه از خاصیت زیبایی شناسانه ی اندازه نما ، نوع لنز ، زاویه ی عکاس ، زاویه ی تابش نور و نگاه معنا شناسانه به سایه روشن ها ، میزان عمق میدان و ترکیب بندی رنگی و بهره برداری از قدرت تاثیر گذاری رنگها که خود حکومتی بلا منازع دارند و…

bi neshan
بعنوان مثال چیزی که در این عکس زیبا و هنرمندانه شاهد هستیم ، در میان عناصری با ظاهری بسیار ساده و معمولی ، انسانی پا به سن گذاشته که بسان دیگران بروی صندلی نشسته و مشغول انجام کاریست را در تلفیقی معنا گرایانه با یگدیکر وحذف عنصر رنگ ( رنگهای طیف و درخشان ) تصویری ساخته تامل برانگیز که در نگاه اول با قفل کردن نگاه مخاطب او را به تامل و کشف واداشته و در مراحل بعد به سادگی این کشف راز را توسط خود مخاطب با هر سطح از دانش و توان تحلیل باعث می گردد و این یعنی کارکرد حقیقی هنر عکاسی با ویژگی خاص خود در انتقال معنا به زبان تصویر که زبان مشترک تمام انسانهاست.
لنز نزدیک به نرمال که نزدیک به زاویه دید چشم ماست با همان ویژگی های طبیعی که باور پذیری را بسیار زیاد کرده و دخل و تصرفی در ابعاد و فاصله های عکس اعم از مخاطب با سوژه ، سوژه با بکگراند و فور گراند و … بوجود نیاورده و نیز اعوجاج خاصی نیز در خطوط بکگراند سوژه که همان درب آکاردئونی مغازه است و بسیار حائز اهمیت بوده ایجاد نکرده . فاصله ی نسبتا دور عکاس از سوژه که براحتی به مخاطب هم این فاصله ی حسی منتقل می شود نوعی دور بودن سوژه از دیگران را نشان میدهد و در مقابل پیوند حسی سوژه با مایملکش که همان مغازه هاست را القا می کند ، نزدیک بودن سوژه به ملکش که براحتی عمر ی که وی به این وابستگی دچار بوده را در نوع نشستن که در خود پیچیدنی از روی ناتوانی و نیز احتیاط می باشد را به اندازه ی عمر سوژه که بسیار هم طولانیست را خیلی ساده می توان حدس زد . کوچک بودن ابعادی سوژه در مقابل ملک بزرگش نیز حس حقارت این انسان را معرفی می کند که همین اصل مارا به احساس ترحم نسیت به وی وامیدارد ، انسانی که به ظاهر در آزادی کامل بسر میبرد و بیرون نرده های درب نشسته را بسان زندانبانی که خود زندانیست می بینیم ، نه فقط زندانی تن که حذف رنگ براحتی سردی و دور بودن این مرد از طعم زندگی و شادی و دیگران را بعنوان زندانی روحی بودن به قدرت تمام القا نموده.
وجود یک صندلی خالی در درون مغازه و رنگ سیاه و شبیه بقایای آتش سوزی قدیمی و بی نظمی نرده ها در قسمتهایی از در نشانه وجود جنب و جوشی بهمراه بی تعلقی به این فضا در زمان گذشته را بما بازگو می کند که براحتی قادر به حدس زدن نوع رفتار این مرد با مستاجرین قبلی اش و همچنین بی تعهدی مستاجرین که شاید نوعی انتقام از رفتار مالک را با برخورد نامناسب و خشن با در و دیوار نموده و بجا گذاشته اند را به شهود میبینیم . فیگور نشستن مرد بی درنگ به خصوصیات تناردیه ای و خساست در نهایت خشک دستی و احتیاط را شکل داده و وجود پیاده روی خالی از عابر نیز نوعی با احتیاط عبور نمودن عابرین از حیطه و قلمرو وی که همین امر نیز به حس تنها شدن این مرد بواسطه ی رفتار خودش را بازگو می کند . این مختصر و بسیاری مولفه های دیگر این عکس را به عکسی قدرتمند و تامل برانگیز در نهایت سادگی بدل کرده که البته دور از انتظار از نگاه تیز و دقیق و مشرف به تکنیک عکاس هم نبوده . عکسی ساده و قدرتمند و دستمریزادی به اسحاق آقایی هنرمند…

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

  • رفیعی پور می‌گه:

    به به . تا حالا نمیدونستم عکس اینقدر می تونه حرف برای گفتن داشته باشه . چند دفعه خوندمش و هر دفعه یه چیز جدید یاد گرفتم . الحق استاد هستی سید مختاری . احسن بر سوادت برادر هم استانی .

200x208
200x208