تاریخ درج خبر : 1392/07/09
کد خبر : ۹۷۵۹۳
+ تغییر اندازه نوشته -

NGO ها را احیا کنید

سایت استان: محسن خرامین

برتراند راسل فیلسوف شهیر انگلیسی پیرامون جایگاه و اهمیت انجمن های صنفی می گوید : آزادی بیان و تشکیل انجمن حتی اگر موجب بی نظمی و هرج و مرج شود باز لازمه ی دموکراسی است . بر همین اساس مطالعه ی تاریخ دموکراسی در غرب به خوبی نشان می دهد که بیشترین نقش در تحقق دموکراسی در این کشورها را انجمن ها داشته اند به گونه ای که آلکسی دوتوکویل در کتاب «دموکراسی در آمریکا» می نویسد :آنچه سبب شد دموکراسی در آمریکا ریشه بگیرد انجمن های(associations)کوچک ولی گسترده ای بود که در هر مرحله و بخشی در آمریکا وجود داشت .
راجع به تعریف NGO ها(البته با CNG اشتباه نشود!)، تاریخچه ی آنها و نقش و تاثیرات آنها بسیار گفته و نوشته اند و قطعا در جهان آینده حضور و نفوذ آنها بیشتر و بیشتر خواهد بود .
NGO ها بعد از تاخیری طولانی در دولت اصلاحات که اهتمام جدی در توسعه ی سیاسی و تحقق جامعه ی مدنی داشت و در روزهای پایانی عمر،آئین نامه ی تاسیس و فعالیت سازمان های غیر دولتی بنا به پیشنهاد وزارت اطلاعات و به استناد اصل 138 قانون اساسی تصویب و اجرایی شد و البته فعالیت های خوبی نیز آغز گردید که متاسفانه دولت بعدی همه رشته ها را پنبه و تمام تمرکز خود را بر حذف و تعطیلی نهادهای مدنی گذاشت ؛که حکایت خانه ی سینما تنها مشتی از خروار ،از این حکایت غم انگیز می باشد .
یا به طور مثال شرایطی که برای فعالیت های دانشجویی پدید آوردند . دولت مهرورزی فعالیت های دانشجویی و صنفی را مترادف با جرم تعریف نمود و در ازای هر اظهار نظر و یا فعالیتی به دانشجویان ستاره اهدا می نمود. بی برنامگی و بی توجهی به جوانان و دانشجویان به این موارد محدود نشد و در طی یک اظهار نظر جالب از سوی مهرداد بذرپاش رئیس آن زمان سازمان ملی جوانان گفته شد: نزدیکی های بسیاری بین جوانان ایران و کره ی شمالی وجود دارد . و تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل.
حالا با پایان دولت احمدی نژاد و آغاز به کار دولت جدید امید می رود که انجمن های صنفی احیا گردند . دکتر روحانی در طول تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری و هم چنین در اولین نشست خبری خود با رسانه ها براین مهم و پایبندی بر وعده ی خویش یعنی احیا انجمن های صنفی تاکید نمودند . امری که تحقق آن حرکت به سمت توسعه ی سیاسی و تقویت پایه های دموکراسی در جامعه را سبب خواهد گردید. برای ایجاد یک فضای سیاسی سالم ،دموکراتیک و توسعه یافته و هم چنین جلوگیری مسالمت آمیز از به قدرت رسیدن انحصارگرایی و توتالیتاریسم وجود نهادهای علمی و دانشگاهی ،مطبوعات زنده و مستقل و سازمان ها و موسسات صنفی لازم و ضروری است .
البته نمی توان این موضوع را نادیده گرفت که کماکان مخالفت با NGO ها و فعالیت های صنفی در شکل حاد آن وجود دارد . و تردیدی نیست که مقابله و عدم رای اعتماد مجلس به سه وزیری که مستقیما با سازمان های مردم نهاد و فعالیت های مدنی مرتبط بودند ناشی از همین نگرش و عدم اعتقاد به فعالیت های صنفی می باشد . این طیف معتقدند که باید تصمیمات از بالا و به صورت آمرانه اتخاذ گردد که البته این طرز نگاه نه تنها در طول این هشت سال که حتی قبل از آن نیز وجود داشته است .به طور مثال در حوزه ی دانشگاه ها و انتخاب رئیس و اعضای هئیت علمی ،علی رغم همه ی انتظارات و وعده های که در دولت اصلاحات در این زمینه داده شد اما بسیار دیر در اجرای دموکراتیک کردن فضای دانشگاه ها اقدام شد. و در نهایت وقتی دکتر فرجی دانا تقریبا به شکل دموکراتیک برای اولین بار در کشور «انتخاب» گردید ،خیلی زود در دولت بعدی عزل و طومار این قضیه حداقل برای هشت سال بسته شد. در حالی که روش های دموکراتیک در دانشگاه های جهان چندین قرن است که اجرا می گردد. نتیجه آن که تشکیل NGO و حضور شهروندان در عرصه ی عمومی جامعه فرصتی است برای سهیم شدن همه ی شهروندان در اداره ی امور کشور به صورت فعال و آگاهانه.
پس تشکیل NGO ها باید از اولویت های همه ی شهروندان باشد و در این راه همه ی گروه ها و اصناف از معلمان ، پرستاران، رانندگان تاکسی و ….قابلیت فعالیت و تشکیل انجمن را دارند . و سهل انگاری در این زمینه چیزی جز از دست دادن فرصت ها ،بویژه فرصت گذار به دموکراسی نمی باشد.

(مطلب منتشر شده نظر نویسنده محترم می باشد و انتشار آن در سایت استان به معنای تایید تمام یا قسمتی از آن نمی باشد)

خبرهای مرتبط

در صورتی که نظر ارسالی شما طولانی شود، با تأخیر بررسی و تأیید می‌شود.

نکته: نظر شما در انتظار بررسی است و پس از تایید مدیریت در سایت نمایش داده میشود..

200x208
200x208